Zastanawiające, ile czasu trzeba, by to odkryć

Jaka jesteś, naprawdę nie wiem. Pamiętam te słowa, wypowiadane w okolicy trzeciej klasy szkoły podstawowej. Odchodziła wtedy na emeryturę pani dyrektor i miałam przyjemność zadeklamować dla niej wiersz. Mama pewnie ubrała mnie w białą, odprasowaną bluzeczkę z dopinanym kołnierzykiem (zmora dzieciństwa). Ze stresu zupełnie zapomniałam, jak wygląda dyrektorka i przez cały czas patrzyłam na jakąś inną nauczycielkę.

I teraz mam ciekawszy stres – a jaka JA jestem?

Czytaj dalej